»CHORĄGIEW » STEFAN MIROWSKI

Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]

 

harcmistrz Stefan Mirowski 
ps. Bolek, Radlewicz, Nosowicz II, Prawdzic, Berek ur. 14 marca 1920 r. w Warszawie, zm. 13 lipca 1996 w Oslo. Instruktor Związku Harcerstwa Polskiego, harcmistrz, porucznik Armii Krajowej w Szarych Szeregach, specjalista w zakresie normalizacji i metrologii, autor ponad 200 prac na temat normalizacji technicznej.

Dzieciństwo i młodość

Syn Adama Mirowskiego, inżyniera hutnika i Heleny z Hertzów, nauczycielki gimnazjalnej języka niemieckiego. Wraz z bratem Tadeuszem uczył się w Gimnazjum Towarzystwa Szkoły Ziemi Mazowieckiej przy ul. Klonowej 16 w Warszawie. W 1937 roku obaj bracia zdali maturę. W działającej przy gimnazjum 21 Drużynie Harcerskiej im. gen. Ignacego Prądzyńskiego przeszedł kolejne szczeble harcerskiego wtajemniczenia, od szeregowca, przez zastępowego aż do funkcji przybocznego. Był komendantem wielu obozów letnich 21 DH. Był uczestnikiem Jamboree w Gödöllő na Węgrzech (1933), Jubileuszowego Zlotu ZHP w Spale (1935) i Jamboree w Vogelenzang w Holandii (1937). Jako swoje credo życiowe przyjął hasło, ówcześnie rzucone przez naczelnego skauta gen. Roberta Baden-Powella: Szukajcie przyjaciół!. W 1937 roku podjął studia wyższe, aktywnie uczestnicząc w Akademickim Kręgu Starszoharcerskim "Kuźnica". Nie zerwał jednak kontaktu z macierzystą drużyną. W lipcu 1939 roku prowadził ostatni przed II wojną światową obóz drużyny w Nowosiółkach koło Wołkowyska nad rzeczką Szczarą, dopływem Niemna. W latach 1937-1939 studiował na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie oraz na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Warszawskiej. Podczas okupacji niemieckiej kontynuował studia na Wydziale Mechaniki Państwowej Wyższej Szkoły Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda w Poznaniu.

II wojna światowa

Wybuch wojny zastał go w Krakowie, skąd rowerem i pieszo dotarł, 12 września 1939 roku, do Warszawy. Już następnego dnia zameldował się w siedzibie Pogotowia Harcerskiego przy ul. Dzielnej 35. Był sekcyjnym w 2 drużynie, zajmującej się służbą porządkową, wartowniczą i obroną przeciwlotniczą. W zniszczonej w czasie oblężenia we wrześniu 1939 roku Warszawie powstawały legalne, obywatelskie grupy samopomocowe. Do pracy w nich zgłaszali się instruktorzy harcerscy, w tym i członkowie akademickiej „Kuźnicy”. Także i druh Stefan od początku 1940 roku pracuje społecznie wraz z bratem Tadeuszem w „kuźnicowym” Zespole Pomocniczym w Stołecznym Komitecie Pomocy Społecznej na Mokotowie. Tu, dzięki znanym mu harcmistrzom Ryszardowi Zarzyckiemu i Antoniemu Bereśniewiczowi, pracującym również w SKPS, wstępuje do Szarych Szeregów. We wrześniu 1940 został powołany na funkcję komendanta Hufca Mokotów Górny w Warszawskiej Chorągwi Szarych Szeregów (Ul „Wisła”). Za jego komendy weszły tam drużyny: „Zośki”, „Tytusa”, i „Długiego” (dawna 23 WDH), „Felka” (80 WDH), „Lolka” (5 WDH) i „Kołczana” (42 WDH). Z nich powstały później hufce „Południe” i „Centrum” Grup Szturmowych, z nich następnie wywiodły się kadry harcerskich batalionów „Zośka” i „Parasol”. Organizator i pierwszy komendant „Zawiszy” w Szarych Szeregach, kierownik wydziału Głównej Kwatery Szarych Szeregów „Pasieki”. Był także członkiem Komendy Głównej organizacji „Wawer”, brał udział w licznych akcjach małego sabotażu. Współtwórca Akcji „M” (Młodzież), redaktor pisma „Wigry”. Po aresztowaniu naczelnika Szarych Szeregów Floriana Marciniaka i objęciu tej funkcji przez Stanisława Broniewskiego „Orszę” został komendantem Ula „Wisła”. Organizował w chorągwi szkolenia wojskowe, dywersyjne i w zakresie metodyki harcerskiej. Przekonywał, że w warunkach wojny i wynikających stąd niebezpieczeństw należy wyrywających się do działania bardzo jeszcze młodych chłopców zorganizować i że można zaufać im jako konspiratorom. Jako pierwszy postanowił prowadzić drużynę najmłodszych harcerzy mieszkających na Mokotowie. Nabyte doświadczenia stały się pomocne w opracowaniu programu dla całej „Zawiszy”. Od marca 1943 był też wizytatorem Lwowskiej Chorągwi Szarych Szeregów (Ul „Lew”) z ramienia „Pasieki”. Jego brat Tadeusz Mirowski, poległ 2 czerwca 1943 w Warszawie, broniąc się przed zatrzymaniem przez patrol żandarmerii.

W grudniu 1942 roku ukończył kurs Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty "Agricola" AK w stopniu sierżanta podchorążego, a 1 maja 1944 został awansowany do stopnia podporucznika Armii Krajowej.

Po podporządkowaniu Ula „Wisła” warszawskim obwodom AK dowodził Blokiem „Prochownia”, przydzielonym do VI Obwodu (Ochota). Otrzymał przydział do II plutonu 3. kompanii Batalionu „Zośka”. Podczas powstania warszawskiego 12 sierpnia 1944 aresztowany wraz z żoną i mieszkańcami okolicznych domów, i wysiedlony do obozu przejściowego w Pruszkowie. Uciekł z transportu do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, ukrywał się w Podkowie Leśnej i pod Piasecznem. 

Działalność powojenna

W latach 1945-1948 pełnił funkcję zastępcy komendanta Warszawskiej Chorągwi ZHP. Współdziałał przy reaktywowaniu 21 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej. Utrzymywał kontakty z wojennymi harcerzami, w tym z jego pierwszymi Zawiszakami. W końcu 1948 roku w Polsce rozpoczęła się likwidacja tradycyjnego polskiego harcerstwa; mieliśmy zostać, na wzór organizacji w ZSRR, „pionierami”. Zaczęła się czystka w Związku. Między innymi i druh Stefan został usunięty z ZHP w 1949 jako „element obcy ideowo”. Powrócił do służby w 1956 roku, biorąc udział w odrodzeniu ZHP podczas Krajowego Zjazdu Działaczy Harcerskich w Łodzi, zwanego Zjazdem Łódzkim. Zjazd reaktywował ZHP i przywrócił harcerstwu krzyż i lilijkę. Pełnił potem funkcję sekretarza Centralnej Komisji Weryfikacyjnej Instruktorów. Wraz z odejściem Aleksandra Kamińskiego z funkcji przewodniczącego RN ZHP w 1959 odchodzi z ZHP.

Pracę zawodową rozpoczął w 1947 w Ministerstwie Przemysłu i Handlu, następnie pełnił funkcję zastępcy naczelnika Wydziału Prac Naukowo–Badawczych w Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego. W 1951 zwolniony z pracy z powodu "niewłaściwej" postawy politycznej i wcześniejszej przynależności do AK. W późniejszych latach pracował w Polskim Komitecie Normalizacji, Miar i Jakości, był głównym specjalistą w Centralnym Ośrodku Informacji Normalizacyjnej i Metrologicznej. Od 1951 był współredaktorem branżowego pisma naukowo-technicznego „Normalizacja”. W latach 80. współzałożyciel i przewodniczący Komisji Zakładowej Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Odmówił podpisania deklaracji lojalności i wystąpienia z „Solidarności” i został przeniesiony na wcześniejszą emeryturę. W okresie stanu wojennego prowadził kolportaż wydawnictw drugiego obiegu, organizował też pomoc materialną dla rodzin internowanych.

Działał w Społecznym Komitecie Opieki nad Grobami Poległych Żołnierzy Batalionu „Zośka”. Współpracował z powstałym w 1988 roku Kręgiem Instruktorów ZHP i Wychowawców „Ruch Kamykowy” oraz z powstałą w 1984 Komisją Historyczną Szarych Szeregów.

Do pracy w harcerstwie powrócił ponownie w 1989, aktywnie uczestniczył w przeprowadzaniu zmian w ZHP ukoronowanych przywróceniem tradycyjnego Przyrzeczenia i Prawa Harcerskiego na XXVIII Zjeździe ZHP w grudniu 1990 roku. Wtedy też wybrany został na funkcję Przewodniczącego ZHP. Po trzech latach w grudniu 1993 roku w Warszawie druh Stefan ponownie został wybrany przez XXIX Zjazd na funkcję przewodniczącego i wytyczył sobie jakże trudny program działania. Za jego kadencji spełniło się największe marzenie – powrót ZHP do międzynarodowego ruchu skautowego, do Światowej Organizacji Ruchu Skautowego (WOSM). Nadmiaru szczęścia i wrażeń nie wytrzymało jego serce. Harcmistrz Stefan Mirowski zmarł nagle podczas światowej konferencji skautowej w Oslo, gdzie przewodniczył delegacji odbierającej certyfikat potwierdzający członkostwo ZHP w WOSM – Światowej Organizacji Ruchu Skautowego.

Pogrzeb druha Stefana odbył się 22 lipca 1996 roku. Uroczystości żałobne rozpoczęły się mszą św. w jego parafialnym kościele pw. Św. Jakuba w Warszawie przy ul. Narutowicza, tam, gdzie codziennie jako głęboko wierzący katolik uczestniczył w nabożeństwach. Następnie na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w kwaterze „Zośki” odbyły się ostatnie harcerskie pożegnania, salwy honorowe i złożenie trumny do grobu.  

Od 2004 roku jest patronem Dolnośląskiej Chorągwi ZHP.

Odznaczenia

  • Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polaki (pośmiertnie)
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Krzyż Walecznych
  • Srebrny Krzyż Zasługi z MieczamiKrzyż Armii Krajowej
  • Złoty Krzyż "Za Zasługi dla ZHP" z Rozetą i Mieczami


Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
Harcmistrz Stefan Mirowski [foto+video]
baner
karuzela
karuzela
karuzela
karuzela
karuzela
karuzela
karuzela
karuzela
karuzela
karuzela
karuzela
karuzela
karuzela

Związek Harcerstwa Polskiego
Chorągiew Dolnośląska
im. hm. Stefana Mirowskiego 
ul. Nowa 6, 50-082 Wrocaw

tel.: +48 71 343 86 66
e-mail: dolnoslaska@zhp.pl
www.dolnoslaska.zhp.pl

KRS: 0000264246
NIP: 897-172-05-40
REGON: 020380949

KONTO: 
84 1440 1156 0000 0000 0410 4803

Biuro - poniedziałek - piątek 10.30 - 18.30, w środy: do 20.00, w piątek do 16.00. 
Księgowość tel. 71 736 01 05 

Dane do faktury:
ZHP Chorągiew Dolnośląska 
Nowa 6, 50-082 Wrocław
NIP 897-172-05-40

Informacja: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Polityce prywatności.